zionąć


zionąć
Pustka skądś zionie zob. pustka 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zionąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk a. dk IVa, zionąćnę, zionąćnie, zioń, zionąćnął, zionąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wydzielać coś z oddechem, wydychać coś (zwykle o czymś niemiłym) : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zionąć — ndk a. dk Vb, zionąćnę, zionąćniesz, zioń, zionąćnął, zionąćnęła, zionąćnęli, zionąćnąwszy 1. «wydzielać, wyziewać coś z oddechem (np. zapach, gorąco), wydychać; oddychając tchnąć, chuchnąć, chuchać na kogoś; o zapachu (zwykle niemiłym), gorącu… …   Słownik języka polskiego

  • ogień — m I, D. ognia; lm M. ognie, D. ogni 1. «zjawisko wydzielania się ciepła i światła towarzyszące paleniu się ciał, postrzegane w postaci płomieni i żaru; płomień» Jasny, nikły, słaby, wielki ogień. Blask, żar ognia. Słup, strumień, ściana ognia.… …   Słownik języka polskiego

  • tchnąć — Va, tchnąćnę, tchnąćniesz, tchnąćnij, tchnąćnął, tchnąćnęła, tchnąćnęli, tchnąćnięty, tchnąćnąwszy 1. ndk «wydzielać coś, zionąć czymś» Mieszkanie tchnęło chłodem. Piwnica tchnęła stęchlizną. przen. Wieczór tchnął świeżością. 2. dk podn. «wywołać …   Słownik języka polskiego

  • zionięcie — n I rzecz. od zionąć …   Słownik języka polskiego